Marketing Report
[Column] Joyce Lopulalan: Digibeet voordat je het weet

[Column] Joyce Lopulalan: Digibeet voordat je het weet

Elk einde jaar wensen we onze naasten een gelukkig en gezond nieuw jaar. Vroeger was dat een hele happening bij de brievenbus. Talloze kaarten stroomden binnen en vaak was het een sport om aan het handschrift al te gokken van wie de kaart was.

Maar naarmate de digitalisering zijn intrede deed, bleef de deur waarop deze steevast werden opgehangen angstvallig leger en leger. De gelukwensen bereikten mij steeds vaker via de socials of in mijn digitale postbus. Ook leuk om te ontvangen, maar op de één of andere manier voelde het toch minder persoonlijk. Een van de onvoorziene bijkomstigheden van corona was echter de trendbreuk op dit gebied: mensen namen weer de tijd om handmatig (onleesbare) kaartjes te sturen. De Christmas Wall of Fame groeide zienderogen. En dat stemde mij zeer positief! Tegelijkertijd vroeg ik mij af of ik niet meer met mijn tijd mee moest.

Technologische ontwikkelingen omarmen

Het aanschouwen van deze warme wensen zette mij wel aan het denken. Iedereen hoopt natuurlijk gezond en gelukkig oud te worden. Maar als ik nu al ietwat teleurgesteld raak over de vluchtigheid en ongepersonaliseerde eenheidsworst van de geforwarde kerstfilmpjes en kerstwensen, hoe gaat dat dan met de snelle ontwikkelingen in de komende decennia? Ben ik in staat om deze te omarmen? Als ik heel eerlijk ben, heb ik mijn eerste obstakels met technologie al gehad. Het kwam snoeihard binnen, toen ik zelf ontdekte hoe snel je outdated raakt. Enkele recente voorbeelden.

Het OV? Hè nee!

Ik ben al jaren fervent autorijder en geen haar op mijn hoofd denkt erover om over te stappen van vervoermiddel. Toch deed de situatie zich voor dat ik onlangs, na dik tien jaar geen openbaar vervoer meer ingestapt te zijn, ik even autoloos was. Ik had zowaar nog een anonieme OV-pas en ik had proactief de OV9292-app gedownload. Maar daar hield het dan ook wel mee op. Er moest een familielid zonder rijbewijs aan te pas komen om mij een beetje wegwijs te maken. Ik schaamde mij diep. Simpele zaken zoals Staat er nog een tegoed op?, Kan ik hiermee ook de trein in? en Via welk spoor weet ik of ik in de goede trein stap? Uiteraard leverde dit veel hilariteit op, maar de werkelijkheid toonde wel pijnlijk aan hoe snel je outdated bent. 

Get re-connected

Met een nieuwe zakelijke uitdaging, kwam automatisch ook een nieuwe telefoon. Nu ben ik Apple-fan dus ik wist dat dat wel goed zat. Niets was minder waar. Ik kreeg de Apple Watch niet meer connected aan mijn nieuwe iPhone. En mijn geliefde feature om te betalen met mijn Apple Watch faalde hopeloos. Ineens moest ik daar weer de pinpas tevoorschijn halen, die natuurlijk weer op een pincode vroeg die ik al tijden niet meer had ingetoetst. Ook hier had ik hulp bij nodig, nadat ik wanhopig had geprobeerd om de watch te ontkoppelen, herinstalleren, connecten. Noem het vrouwenongeduld, maar ik knapte gelijk af op de UX van Apple. Ik adviseer ze toch wat meer vrouwen in de tests op te nemen. Wij lezen namelijk alles maar half of hebben de pop-ups met waardevolle informatie reeds weggeklikt. De deadlock waarin ik belandde, was niet goed voor mijn hart.

Pielen bij de paal

Waar kun je in coronatijd nog iemand trakteren op een kop koffie? Juist, bij McDonald’s. Ook hier maakte ik een onuitwisbare indruk toen ik bij de digitale lichtbakken de traktatie probeerde te bestellen. Wat vast intuïtief voor velen was, werd voor mij een flink tijdrovende klus. Iedere keer belandde ik weer in een ander menu of had ik niet de juiste keuze ter bevestiging gemaakt.

The next generation

Nu kun je denken dat dit aan mijn ongeduldigheid ligt. Dat is ten dele waar, maar als ik al af en toe verwonderd sta bij een vernieuwing, hoe moeten de oudere generaties hier wel niet mee worstelen? Daar houden wij veel te weinig rekening mee. Jongeren krijgen onboardings-trainingen, ouderen laten we er maar een beetje bij bungelen en wensen we een prettige wedstrijd.

Zo heeft mijn oma van 85 jaar meer dan eens telefonische discussies met het bloedafgiftepunt. Ze moet een afspraak inplannen via de website in de digitale agenda. Maar ze heeft geen computer. Als met veel zuchten en puffen de dame aan de telefoon vervolgens besluit dan maar een afspraak voor mijn oma te plannen, lopen ze vast tegen de volgende beer op de weg. Voor het registreren van de afspraak, dient mijn oma een werkend e-mailadres te hebben. En ook daarover beschikt ze niet.

Nu heb ik gelukkig recalcitrante grootouders, want op een bepaald moment was mijn oma het zat en besloot ze nog één keer mee te gaan in de nieuwe ontwikkelingen. Ze schafte een smartphone aan om straks haar vrijheid te kunnen blijven behouden en via de corona-app haar vaccinatiebewijs te tonen. Het levert ook hilarische situaties op, want oma stuurt ook foto’s van ledematen door op WhatsApp naar het verkeerde familielid omdat ze aan het uitvinden was hoe je een foto deelt. En… oma is zo gek nog niet, want wat haar wèl in één keer lukte was het activeren van kledingapps van haar favoriete winkels. En nu bestelt ze hele garderobes. PostNL heeft het er maar zwaar mee.

Glazen bol

Niemand kan in de toekomst kijken. Waar ik wel van overtuigd ben, is dat de mensheid steeds slimmere toepassingen weet te ontwikkelen. Dat helpt ons in alledaagse dingen van het leven, zoals het versneld kunnen signaleren wanneer iemand ziek wordt, waardoor de behandeling eerder start en de overlevingskans vergroot wordt. Maar het helpt ook bij het bedenken van oplossingen voor thema’s als milieuvervuiling, de energietransitie of autonoom (auto)rijden.

Future Facts

De komende tijd ga ik een nieuwe fase in en mij volledig onderdompelen in de mogelijkheden èn zinvolle toepassingen van onder meer Artificial Intelligence voor innovatieve organisaties. Wil je als organisatie mee in deze ontwikkeling? Plan dan een afspraak in en laat mij je dan binnenkort onboarden!

Joyce Lopulalan is Business Manager bij  Future Facts. Mail haar gerust op joyce.lopulalan@futurefacts.nl of bel naar 06-50415646. 

Lees ook:

[Column] Joyce Lopulalan: Goedkoop is duurkoop
[Column] Joyce Lopulalan: Dikke pret bij het digitaal gemeenteloket
[Column] Joyce Lopulalan: Leasen om te pleasen
[Column] Joyce Lopulalan: Natie der elektrificatie – iedereen aan de elektrische auto!
[Column] Joyce Lopulalan: Hoe mediablind ben jij?

Abonneer je op onze nieuwsbrief