[Column] Joyce Lopulalan: Single, maar niet alleen

[Column] Joyce Lopulalan: Single, maar niet alleen

Deze slogan is enorm blijven hangen bij mij. Geen idee waarom, ik vond het een pakkende zin, want veel mensen mogen dan single zijn, je bent niet per definitie eenzaam of alleen. En dat stempel krijg je toch al gauw. Terwijl er legio redenen kunnen zijn waarom je op dat moment alleen bent en iets onderneemt.

Hoewel ik het idee heb dat de huidige maatschappij steeds meer om het individu draait en eigenbelang in kapitalen wordt verheerlijkt, lijkt de reiswereld het individu steeds meer een persona non grata te maken. Misschien is het altijd al zo geweest, maar valt het mij nu pas op, omdat ik het zelf proefondervindelijk heb ervaren.

Even een shut down

Iedereen heeft wel eens zo’n moment: na een drukke periode schreeuwt je lichaam om even te resetten. Veel mensen proberen dit te negeren en te rationaliseren met nog 8 weken en dan is het meivakantie of ik kan nu echt geen vrij nemen hoor, ze hebben mij nodig.  En hoewel dat allemaal ook voor mij opging, besloot ik het toch eens anders te doen. Even een shut down en, jawel, vier hele dagen resetten voordat duty called.

Waar is dat idyllische plekje met zon, zee en strand?

De eerste vraag in de vriendenkring was met wie ga je? Toen het antwoord luidde alleen, zag ik in eerste instantie fronsende wenkbrauwen. Na flink wat ondervraging of ik het wel zeker wist en of ik niet met een geheime lover op pad ging, wisten vriendinnen wel waar de reis heen zou moeten gaan: Ibiza, Mallorca of Dubai. Allemaal partybestemmingen waar ik niet aan moest denken. Bovendien had ik maar één wens: het moest er warm zijn om lekker te kunnen opladen. Vier dagen doorbrengen in een appartement of hotel terwijl het buiten stroomt van de regen is niet bepaald mijn idee van opladen. Ik had mijn keuze allang gemaakt: de Canarische Eilanden, here I come!

Goede last-minutes lastig te vinden

Zelfs voor mijn begrippen was ik een beetje laat met het boeken van een last-minute. De tijd tikte weg, ik had nog zes hele dagen voor mijn geplande vertrek. Maar nog niets geboekt. “Hoe moeilijk kan het zijn, een reis boeken buiten het hoofdseizoen? Hotels schreeuwen om reizigers”, dacht ik nog. Nou, dat kon ik dus op mijn buik schrijven. Mijn zoekopdracht bleek nog best een lastige: een boeking voor 1 persoon, binnen 6 dagen vertrekken, naar een warm land, voor een verblijf van maximaal 4 dagen. En dan ook nog een beetje betaalbaar en het liefst nog wat luxe. De drie bekendste reisaanbieders hadden last-minute-aanbiedingen die een maand later vertrokken. Niet echt last-minute in mijn ogen. Zoeken op  singlereizen leverde een breed scala aan vakanties op: groepsrondreizen voor singles, een soort verkapte matchvakanties voor singles of geheime vakanties waar ik maar niet verder op geklikt heb. En als ik dan wèl iets leuks zag, en aanvinkte dat het voor één persoon moest gelden, verdween ineens de beschikbaarheid. Hoe bruut!

Een tafel voor één graag

Uiteindelijk bleek ik in een prachtig hotel op Tenerife terecht te kunnen. Het was er rond de 22 graden, een prachtig hotel met schitterende opzet en verschillende thema-restaurants en – tegen alle verwachting in buiten het hoofdseizoen – elke avond vermaak in de vorm van live-muziek. Ik besloot dan ook helemaal niets te doen en lekker aan de zwembadrand met een goed boek alle zonnestralen te vangen. En ik moet zeggen: dat ging mij bijzonder goed af. Het enige wat mij wel opviel, was dat ook hier bij elk restaurant een soort medelijden opborrelde wanneer ik mezelf voor het avondeten aanmeldde. Binnen de kortste keren werd de tafel waar ik aan ging zitten gestript en ontdaan van al het overbodige servies. Het gevoel dat daarmee gecreëerd werd was dat alleen het condoleance-register nog ontbrak omdat het tafeltje ineens wel een heel groot wit laken liet zien met een zielig brandend kaarsje erop. Helemaal niet nodig!

Alleen het condoleance-register ontbreekt nog…

Ik denk dat ik liever had gehad dat ze het bestek hadden laten liggen en mij plechtig hadden laten beloven dat ik niet bij elke gang van stoel zou verplaatsen of zo. Of dat ze je in een gezellige sectie van het restaurant zouden situeren, waar nog meer lost souls (in hun beleving) zouden zitten. Misschien dat er dan nog spontaan een goed gesprek ontstaat.

Learnings voor de reisbranche

Schiet het woord single af wat mij betreft en laten de creatieven een hippe, nieuwe term bedenken voor individueel reizen (alleengaanden bekt ook niet lekker). Contracteer hotels die zich óók richten op mensen die gewoon even een lekkere plek zoeken om tot rust te komen of in stilte te genieten, zonder hier iets zieligs van te maken en het bovendien betaalbaar houden. Dat je alleen reist, wil niet zeggen dat je altijd beschikt over een budget om voor een tweepersoons kamer te betalen omdat jij nu eenmaal geen reisgenoot kon vinden of velen. En let op mijn woorden: het is een echte trend-in-wording. Doe wat met de steekwoorden: korte trip, alleen, enige weelde/ goede voorzieningen en betaalbaar en je hebt een gouden formule in handen!

PS: Vriendin nummer 2 is net terug van een korte trip en samen zijn we het erover eens: me-time is fantastisch, dit moeten we vaker doen!


Joyce Lopulalan
is Business Manager bij www.futurefacts.nlde AI-partner van (inter)nationale organisaties. Maandelijks geeft zij als kritische consument haar mening over alledaagse zaken. Uiteenlopend van commercials en marketingcampagnes tot aan impactvolle toepassingen binnen haar werkveld. Joyce stelt feedback op haar columns erg op prijs. Laat je reactie achter via joyce.lopulalan@futurefacts.nl of 06-50415646.

www.futurefacts.nl


Lees ook:

[Column] Joyce Lopulalan: Marketing Trends 2023: een blik in de glazen bol

[Column] Joyce Lopulalan: Fake news

[Column] Joyce Lopulalan: Vive la France: mon expérience dans le parc de bungalows

[Column] Joyce Lopulalan: Vakantie-trammelant

[Column] Joyce Lopulalan: Hoe je als consument elke dag wordt genept

Uitgelicht





Abonneer je op onze nieuwsbrief.